دیکتهٔ درس ۱۰ فارسی دوم: هنرمند

متن کامل درس «هنرمند»

دیشب من سرگرم نقّاشی کردن بودم که پدرم گفت: «من دوست دارم فرزندم هنرمند باشد؛ یک هنرمند خوب.»

من با خوش‌حالی گفتم: «پس من برای اینکه هنرمند باشم، سعی می‌کنم نقّاشی کردن را خیلی خوب یاد بگیرم.»

پدر گفت: «دخترم، هر کاری که با دقّت و فکر انجام شود، هنر است؛ مثلاً اگر تو بتوانی سفالگر بشوی و با گل چیزهای زیبا بسازی، هنرمند هستی.

قالی‌بافی هم هنر است. عکّاسی هم هنر است؛ پس برای اینکه بتوانی یک عکس خوب بگیری، باید هنرمند باشی.

فرزندم، هنرمند باید خوب فکر کند. با دقّت به همه چیز نگاه کند و صبر و حوصله داشته باشد تا در کارهایش موفّق شود.»

کودک زیرکحکایت

یکی از دانشمندان می‌گوید: «روزی در اتاق خود مشغول کتاب خواندن بودم. شنیدم در می‌زنند؛ رفتم و در را باز کردم؛ بچّه‌ی همسایه بود که آتش می‌خواست. آتشدان را به او نشان دادم و گفتم: این آتش، امّا چگونه می‌بری؟ تو که ظرفی نداری؟ اندکی صبر کن تا ظرفی بیاورم.» آن کودک با احترام گفت: «راضی به زحمت شما نیستم.» نزدیک آتشدان رفت؛ ابتدا کمی خاکستر سرد برداشت و سپس مقداری آتش روی خاکستر گذاشت، آنگاه رو به من کرد و گفت: «این طور» و با لبی خندان خداحافظی کرد و رفت. من به هوش آن کودک آفرین گفتم.

متن از کتاب فارسی دوم (کد ۲۰۳، چاپ ۱۴۰۵)، سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی. شعرها و تمرین‌های کتاب این‌جا نیامده‌اند.