جدول اعداد برای خیلی از کودکان فقط صفحهای پر از عدد است. ولی کودکی که نظمش را ببیند، میداند در جدول صدتایی یک خانه جلوتر یعنی یکی بیشتر و یک خانه پایینتر یعنی دهتا بیشتر؛ و همین، جمع و تفریق ذهنی را برایش آسانتر میکند. پرتاب موشک این نظم را قدمبهقدم نشان میدهد. پایهٔ اول با جدول کوچک تا بیست آغاز میشود و به تا پنجاه و صدتایی میرسد، با یکی بیشتر و کمتر و شمارش معکوس. پایهٔ دوم دهتا بیشتر و کمتر، شمارش چند تا چند تا، و خانههای پنهانی را میآورد که کودک باید از روی همسایهها پیدایشان کند.
نظم جدول صدتایی
در جدول پنجاه و صدتایی، عددِ زیر هر خانه همیشه دهتا بیشتر است. کودک وقتی بارها «دهتا بیشتر» را پیدا میکند، کشف میکند که جواب درست زیر عدد است و فقط رقم دهگانش یکی بالا رفته. این کشف، ارزش مکانی را از یک تعریف به چیزی دیدنی تبدیل میکند. همین نظم، پایهٔ جمع و تفریق دهتایی پایهٔ دوم هم هست.
شمارش معکوس واقعی
شمردن رو به عقب برای کودک خیلی سختتر از شمردن رو به جلوست، و همان پایهٔ تفریق است. اینجا شمارش معکوس معنای واقعی دارد: پیش از پرتاب. کودک چند خانه را پشتسرهم رو به عقب میزند، و در پایهٔ دوم دوتا دوتا و دهتا دهتا به عقب میرود. طول این شمارشها هم از دور به دور کمی بیشتر میشود.
خانهٔ پنهان، استدلال از همسایه
در پایهٔ دوم بعضی خانهها پنهاناند و گاهی جواب درست در یکی از همین خانههاست. کودک باید از روی عدد کنار، بالا یا پایین آن، عدد پنهان را بفهمد. یعنی دیگر جدول را از بر نمیخواند، بلکه از روی قاعدهاش استدلال میکند؛ و اگر گیر کند، سرنخی کوتاه راهش را نشان میدهد.
پرتابی که همیشه انجام میشود
هر کار درست یک بخش سوخت پر میکند و اشتباه هیچ سوختی کم نمیکند؛ پایان هر مرحله همیشه شمارش معکوس و پرتاب است. اگر کودک دو بار پشتسرهم اشتباه کند، خانهٔ درست طلایی میشود. هدف روشن و پایان شاد، کودک را برای تمرینی که میتواند تکراری باشد، با انگیزه نگه میدارد.