حل تشریحی: «تَواصَوا» از ریشهی وصیت و به معنای «به یکدیگر سفارش کردند» است: «وَ تَواصَوا بِالحَقِّ وَ تَواصَوا بِالصَّبرِ» یعنی یکدیگر را به حق و صبر سفارش کردند.
سؤال ۲آسان
در آیهی «إِنَّ الإِنسانَ لَفی خُسرٍ»، واژهی «خُسر» به چه معناست؟
حل تشریحی: «خُسر» یعنی زیان. معنی آیه: «همانا انسان در زیان است»، مگر کسانی که سورهی عصر در ادامه آنان را استثنا میکند.
حل تشریحی: «لا» در اول فعل مضارع مخاطب در اینجا «لای نهی» است و فعل را منفیِ امری میکند: «ناامید نشوید». «نمیشوید» خبر است، «نشدند» ماضی و غایب، و «کنید» معنای فعل را عوض کرده است.
سؤال ۴متوسط
در سورهی عصر، کدام مورد جزو ویژگیهای کسانی که از زیان بیروناند نیامده است؟
حل تشریحی: سورهی عصر چهار ویژگی برای رهایی از زیان میآورد: ایمان، عمل صالح، سفارش یکدیگر به حق و سفارش یکدیگر به صبر. ثروت در این سوره به عنوان راه رهایی از زیان نیامده است.
سؤال ۵سخت
کدام بخش از سورهی عصر به «بُعد اجتماعی» رهایی از زیان اشاره دارد؟
حل تشریحی: ایمان و عمل صالح بیشتر به خود فرد مربوطاند، اما «تَواصَوا» یعنی «به یکدیگر سفارش کردند» که کاری میان افراد جامعه است. پس رهایی از زیان فقط فردی نیست و مسئولیت در برابر دیگران را هم دربر دارد.
سؤال ۶متوسط
بیت «هر چه کنی به خود کنی، گر همه نیک و بد کنی» با کدام آیه هممفهوم است؟
حل تشریحی: معنی آیه: «اگر نیکی کنید، به خودتان نیکی کردهاید.» پیام بیت هم این است که نتیجهی کار خوب و بد هر کس به خودش بازمیگردد. آیههای دیگر دربارهی لقب بد، اتحاد و گشایش پس از سختیاند.